Een vriend kwam op bezoek met een .... Saluki.
Nog nooit had ik een windhond gezien, ik was verstomd door zoveel schoonheid, elegantie en trots. De mooie bezoeker was zó hooghartig en snauwde mijn hand weg, maar ik wist dat dit MIJN type hond moest worden.
Een half jaar later had ik mijn eerste Saluki puppy: Bodhy, ze was een particolour Saluki.
Anderhalf jaar later werd er een vriendin voor Bodhy gezocht en dat werd Atasha. Samen hebben we de halve wereld afgereisd.
![]() |
Atasha |
| Atasha & Bodhy | ![]() |
Nooit ben ik maar een dag zonder mijn Saluki's Bodhy en Atasha geweest, ze gingen overal mee naar toe tot de dood ons gescheiden heeft.

Het verdriet was onvoorstelbaar, ik wilde geen Saluki's meer... tot we gingen verhuizen naar een boerenwoonhuis met véél tuin.
Toen zijn we ook meteen gaan zoeken. Wat zou het worden, Afghanen misschien, Barzois?
Op het laatse moment toch weer gegaan voor Saluki's, de windhonden met de mooiste ogen. Twee puppy's moesten het worden, dat was zo leuk voor het spelen, rennen, twee kameraden Padischa en Onar gingen mijn leven verrijken.
Padischa en Onar zijn gestorven ...
mijn wereld werd zwart...
wat moesten we nu?
Als ik aan pupjes dacht, draaide mijn maag om. Vergeten waren de gelukkige jaren die we samen doorgebracht hadden en alleen verdriet bleef over.
Tot ....
de fokker (waar ook Padischa en Onar vandaan kwamen) belde met de vraag of we geen adoptie Saluki wilden een hele lieve en goedhartige reu! We namen Xehna meteen mee naar huis met het stomme idee dat je nooit zoveel van een adoptie Saluki gaat houden als van je eigen puppy.
Er was nog veel verdriet, maar wat was en is Xehna een heel speciaal wezen.
Hij was opgegroeid met een poes en had echte poezenmanieren, gaf kopjes als een poes en met een hoge rug vleide hij langs je benen. Ik lag in een deuk, wat een gekke Saluki.
Jong was Xehna toen hij in mijn leven kwam; 2.5 jaar oud ...
Op bezoek bij de fokker waar Xehna vandaan kwam.
Er waren puppy's geboren..., maar ik zag meisje Zhaora die een nieuw tehuis zocht. Ze was teruggehaald uit Frankrijk, zwaar verwaarloosd, ze woog nog maar 11kg, een geraamte, een Saluki—meisje met vreselijke paniekangst... Er was die klik, ik wilde haar mee naar huis nemen.
Zo kwam meisje Zhaora in mijn leven. Het was helemaal geen goede start, zoveel angst had ik nog nooit bij een Saluki gezien. Na een tijdje werd dat dan toch beter, maar helemaal angstvrij zal ze wel nooit worden.
Xehna en Zhaora leven samen als een bevriend echtpaar, nooit ruzie of bekkegevecht, ze zijn tevreden met elkaar.

We hebben Saluki uitbreiding: Jamahal is geboren.
Ik kies de donkerste uit het nestje en hoop op een verrassingskleurtje.
Tot nu toe is zijn kleur veranderd naar een hazelnoot bruin.
Wat een rijkdom is zo'n klein mannetje.

![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
||
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Aisha en Jamahal hadden samen een uitstapje en mochten heerlijk rennen met elkaar.
Ze zijn aan elkaar gewaagd.
Wat een energie hebben die twee, ze kunnen het uren en uren samen uithouden.
Even bijademen en daar gaan ze weer met hun tweeën.
Het is een top-koppeltje samen...
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
Sneeuwpret:
Hier ligt een dik pak sneeuw.
De oudjes vinden er niets aan, maar de kleine Jamahal vindt het wel leuk !!!
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |